2015 nat geopend

Panorama_3De voortekenen waren geweldig: heel de week prachtig voorjaarsweer. Dat kan niet stuk. Of toch?Nou, dat bleek een misvatting. Hoewel Ben meestal de regen meeneemt uit Haarlem, was het deze keer niet zijn schuld. Hij was er namelijk niet bij…. Wat het dan wel was? We weten het niet. Feit was dat het de hele week mooi was, op onze toerdag op 25 april een miezerige regen ons plaagde en het de dagen erna weer stralend weer was. Ok. Genoeg geklaagd over het weer nu. Want we hebben ook lol gehad. Veel lol zelfs.

Het doel was de Betuwe. Bloesem zien en ook nog wat dijkweggetjes voor het betere bochtenwerk. Beide zijn prima gelukt. Volop peren-, appel- en kersenbloesem gezien en geroken. Een aanrader om te doen.

Bij het startpunt in Heteren maakte Sandra een onvervalste Bennie. Voor de onwetenden: dat is zachter, en zachter en zachter gaan rijden…. en als ie bijna stilstaat niet je voet op de grond zetten. En tjoep, daar lag ze. Galante Rutger was er als de kippen bij om zowel Sandra als de BMW weer rechtop te zetten. Gelukkig niets beschadigd.

Openingsrit_2015_1Onderweg hebben we ook nog een stukje cultuur gesnoven. De lunchplek was bij Fort Asperen. Dat is een zogenaamd torenfort gebouwd in 1847 en was onderdeel van de Hollandsche Waterlinie.

Na de lunch namen Eelco en Marja afscheid van de ploeg en reisden huiswaarts richting Amsterdam.

De rest van de ploeg vervolgde zijn weg stroomopwaarts langs de Waal. De volgende stop mag niet onvermeld blijven: De Veerstoep heette het eethuis, annex cafetaria, annex bejaardensoos. De serre van het kleine pandje zat werkelijk volgestouwd met bejaarden die lekker zaten te smikkelen van hun gebakje of ijsje. Een schattig gezicht.

Na de koffie werden de motoren weer aangetrapt op weg naar Oortjeshekken in de Ooijpolder bij Nijmegen. Dat was het eindpunt van herfsttocht waar we om inmiddels bekende redenen nooit zijn aangekomen (meer info staat hier).

Onze gasten speelden overigens vandaag een hoofdrol. Want na Sandra kon gast Erik op zijn blafkanon het niet laten. Bergafwaarts in Nijmegen op gladde steentjes vloog Eriks voet van de rem met als gevolg een soort van dubbele Rittberger (term uit het kunstschaatswereld 🙂 ) die gelukkig nog nét goed afliep.

Eenmaal heelhuids aanbeland bij Oortjeshekken stopte de regen en brak de zon door (écht waar!).

Alle reden om de terugtocht via de Posbank te laten lopen voor het betere Zuid Duitse gevoel. “Het was de heibel thuis meer dan waard”, zei Rutger achteraf, die veel later dan gepland weer in Deventer was (met een hele vieze motor trouwens, maar dat terzijde). Daar zaten ze met spanning te wachten omdat buurvrouw Sandra (die van de Bennie) allang en breed thuis was.

KNMV_motordag_35

En zo was de openingsrit van 2015 een feit. Gelijk de langste toertocht in de 5-jarige geschiedenis van 10 Wheels. De tocht zelf ongeveer 200 kilometer en inclusief de aanrijkilometers stond de teller ruim boven de 300.

Oh ja. Jon, onze vierde gast zorgde voor het nodige rumoer in de rustige dorpjes die we passeerden. Zijn Intruder, en dan met name de maatwerk uitlaten, deden de luiken van de boerderijen klapperen.

Allemaal bedankt voor weer een mooie tocht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s